آدمی تنهاست

دیگر در انتظار که باشم ؟

زیرا مرا هوای کسی نیست

روزی گَرَم هزار هوس بود

امروز دیگرم هوسی نیست

زندان من که زندگیم بود

دیوارهای سخت و سیَه داشت

جان مرا به خیره تبه کرد

عمر مرا به هرزه تبه داشت

در من سرود گمشده ای بود

کان را کسی نخواند و نپرداخت

هرگز مرا چنان که مَنَستَم

یک آفریده زین همه نشناخت

بس درد داشتم که بگویم

اما دلم نگفت و نهان کرد

بیهوده بود هرچه سرودم

با این سروده ها چه توان کرد ؟

دردا که کس نگفت و نپرسید

کآخر چه بود و چیست گناهم

گر سرنوشت من همه این بود

نفرین به سرنوشت سیاهم

ای مرگ ! ای سپیده دم دور

بر این شب سیاه فروتاب

تنها در انتظار تو هستم

بشتاب ... ای نیامده بشتاب ...

- نادر نادرپور -

پ ن 1 :

من آنچه گفته اند و شنیدید نیستم

یک عمر با هویّت مجهول زیستم

از بس که با نقاب خودم خو گرفته ام

چندی ست سخت برده ام از یاد کیستم !

- محمدرضا طاهری -

پ ن 2 : آدمی تــــــنهاست ، با دردی که دارد ...

- نیما یوشیج -

پ ن 3 : من فکر می کردم سال ها باید یکی یکی سپری شوند ،

تا هر بار آدم یکسال بزرگ تر شود ...

اما اینطور نیست !

این اتفاق در یک شب رخ می دهد ...

- هاروکی موراکامی -

هیچ...