هیچ

ز بامداد دلم میپرد به سوداییچو وام دار مرا میکند تقاضاییعجب به خواب چه دیدهست دوش این دل منکه هست در سرم امروز شور و صفراییولی دلم چه کند چون موکلان قضاهمیرسند پیاپی به دل ز بالاییپرست خانه دل از موکل عجمیکه نیست یک سر سوزن بهانه را جاییبهانه نیست وگر هست کو زبان و دلیگریز نیست وگر هست کو مرا پاییجهان که آمد و ما همچو سیل از سر کوهروان و رقص کنانیم تا به دریاییاگر چه سیل بنالد ز راه ناهموارقدم قدم بودش در سفر تماشاییچگونه زار ننالم من از کسی که گرفتبه هر دو دست و دهان او مرا چو سرناییهوس نشسته ک...

نه معماری بلند آوازه امنه پیکره تراشی از روزگار رنسانسنه آشنای دیرینه مرمر.اما می خواهم بدانیتن زیبای تو را چگونه ساخته امو با گل و ستاره و شعر آراسته امو با ظرافت خط کوفی.نمی خواهمتوانایی ام را در با...

ساکت شدی هیچکی درونت رو نمیفهمهذهن خودت هم چند و چونت رو نمیفهمهمثل خدا با درد تنهاییت خو کردیپیغمبرت حتی زبونت رو نمیفهمهتو تختجمشیدی یه غول لخت که هیچکیدرد نبود سرستونت رو نمیفهمهتو بیدی نیستی ...

کسی که شکل تو باشه یه معجزهس واسم پیمبری که به ایمان من اضافه کنه پیمبری که با تفسیر سادهی موهاش هزار تا حوزهی علمیه رو کلافه کنه! کسی که شکل تو باشه محاله پشت سرش خدا بخواد و دوباره یه دین تازه بیاد قطار میشه جهان واسه دیدنش که بره یه شهر با یه قطار پر از جنازه بیاد «کسی که شکلِ تو»! فرض محال این دنیاست تویی که وسعت زیباییُ عوض کردی برای منطق موهات، که دورن از شونهم چقدر فلسفهبافی کنم که بر...

گفتند «طی شدهست زمستان»، دروغ بود گنجشکهای مرده، بهاران دروغ بود از ارتفاع خشک درختان، کلاغها فریاد میکشند که باران دروغ بود گمراه اگر شدیم به تدبیر خود شدیم اینها که بستهایم به شیطان، دروغ بود یا ما نهال خرم خلقت نبودهایم یا وعدههای شوکت انسان، دروغ بود گَردی که داشت دامن صحرا، فرونشست یعنی دروغ بود سواران... دروغ بود... بیهوده انتظار تهمتن چه میکشید؟ افسانه بود رستم دستان... دروغ... بود...

من خواب دیده ام که کسی می آید من خواب یک ستاره قرمز دیده ام و پلک چشمم هی می پرد و کفش هایم هی جفت می شوند و کور شوم اگر دروغ بگویم! من خواب آن ستاره قرمز را وقتی که خواب نبودم دیده ام کسی می آید کسی می آید کسی دیگر کسی بهتر کسی که مثل هیچکس نیست مثل پدر نیست... مثل انسی نیست... مثل یحیی نیست... مثل...

xa0آن شب صدای گریه و فریاد می آمد آن شب توxa0تنهاxa0مانده بودی ... باد می آمد آن شب صدایی شیشه ها را مضطرب می کرد باران تندی درxa0امیرآبادxa0می آمد باران نه ... اشک شادیِxa0اردیجهنمxa0بود وقتی برای زادن خرداد می آمد دنیا شبیه کوسه ای مشتاق خونت بود در آب اگر یک قطره می افتاد ، می آمد ترسیده بودیxa0، شعر می خواندی ،xa0زنی تنها از فصل های سردِ فرخزاد می آمد جمعه تو را می زد ... صدای سوت گنجشکی از حوض بی نقاشی فرهاد می آمد آن شب اتاقت سرخ شد ، آن شب تو را بردند آن شب تو تنها مانده بودی ... باد ... ...